نویسنده: الکسی خیسماتولین
مترجم: حمید قلی‌پور
چکیده
این مقاله به بررسی خاستگاه ایران‌شناسی در مراکز اصلی شرق‌شناسی روسیه، واقع در شهرهای کازان، سن‌پترزبورگ و مسکو، از قرن نوزدهم تا آغاز قرن بیستم می‌پردازد. در این پژوهش، وضعیت سیاسی بین‌المللی و تحولات عمده اجتماعی‌ای بررسی می‌شوند که در فضای نخبگانی روسیه، نیاز به متخصصان دانشگاهی و کاربردی در حوزه سراسر جهان اسلام را پدید آورد. مقاله حاضر همچنین چگونگی شکل‌گیری اولیه حوزه‌های مختلف ایران‌شناسی مدرن را تشریح می‌کند؛ حوزه‌هایی که با تلاش پژوهشگران آلمانیِ دعوت‌شده به این مراکز، بنیان نهاده شدند و سنت‌های علمی، دستاوردها و آثار شاخص آن‌ها به‌تدریج تکوین یافت. سپس همکاران روس این پژوهشگران، این حوزه‌ها را گسترش دادند و به توسعه آن‌ها پرداختند.
